مدینه کرب و بلا کوفه یا منا باشد

چه فرق میکند آخر دلت کجا باشد

اگرچه شور غزل بیشتر در آن شعریست

که رد قافیه اش توی کربلا باشد

به هر طرف بزنی رو نبینی الا او

چه کعبه باشد آن سو چه سامرا باشد

« فاینما فتولوا فثم وجه الله»

اگرچه قبله سری روی نیزه ها باشد ـــ

ـــ که با وزیدن هر باد هی تکان بخورد

و گیسوانش در بادها  رها باشد ـــ

ـــ شبیه یک کشتی روی موج اقیانوس

که البته در آن  عشق ناخدا باشد

که دست های کسی بادبان این کشتی

که سرخ پرچمش از جنس بوریا باشد

که هرکسی که دراین کشتی ست بی تردید

به هر طرف بوزد جانب خدا باشد...

...

و این نشانه ی خوبی ست مطمئنا و چون

زیاد فرق ندارد دلت کجا باشد...

و این رباعی هم نذر آقا اباالفضل:

آبی آبی آسمان دستانت

                 مواج و عمیق و بی کران دستانت

                                  همراه فرات تا لبت بالا رفت

                                                   در مد نگاه کودکان... دستانت