روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است....مرحوم چلوئی

با سرخیِ مِی نشسته هر شب بر لب

لبهای تو چون ذکر مجرّب بر لب

تا "نام تو نیست بر زبان"، خاموشی ست

یا اسم تو بر لب ست یا لب بر لب